Geen nationale loonakkoorden in confederaal België

Door Jan Jambon op 26 januari 2019, over deze onderwerpen: Economie, Werken, Werk zoeken en werkloosheid, Het middenveld, Sociaal overleg, Confederalisme
Jan Jambon

“Welk nut heeft het nog op Belgisch niveau vakbonden en werkgevers samen te brengen als ze toch geen akkoorden willen maken?” Antwerps lijsttrekker voor de Kamer en kandidaat-premier Jan Jambon ziet in een confederaal België geen plaats meer voor centrale loonakkoorden. “Welk nut heeft het nog om dezelfde rigide afspraken te maken in Vlaanderen, waar de arbeidsmarkt kreunt onder de schaarste, en in Wallonië, waar de werkloosheid nog torenhoog is?”, vroeg hij zich luidop af tijdens de V-dag ‘Welvaart door confederalisme’.

Gelijklopende belangen

In de plaats van centrale loonakkoorden wil de N-VA loonoverleg op het niveau van de sectoren en de bedrijven. “Geef de sociale partners in de bedrijven en de sectoren de autonomie om zelf te beslissen over een bevriezing of opslag van de lonen”, zegt Jambon, die meent dat werknemers en werkgevers gelijklopende belangen hebben.

Waalse inhaalbeweging

Gedecentraliseerde loonakkoorden vertrekken niet van een centraal afgesproken loonmarge of van een automatische indexering, maar vanop de werkvloer. Via all-inakkoorden per bedrijf of sector onderhandelen werkgevers en werknemers de compensatie voor de inflatie en de reële marge voor loonsverhogingen. “Alleen zo kan Wallonië aan een inhaalbeweging beginnen”, meent Jambon.

Beleid op maat

Decentralisering van het loonoverleg past in de confederale paradigmashift die de N-VA voorstaat. Alleen in een confederaal België krijgen Vlaanderen en Wallonië de garantie op een beleid op maat. “Geen geneuzel in de marge, maar ambitie. Verder gaan op het pad van de moedige hervormingen, want die zijn nodig om uit de Belgische middelmaat te geraken”, besluit Jan Jambon.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is